RSS

ต้อนรับ เพื่อนใหม่

02 มิ.ย.

ผมได้มีโอกาสเขียนบทความ ลงในเอกสารปฐมนิเทศ ให้แก่ นักศึกษาใหม่ คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์…..ผมเขียนถึงพวกเขา ดังนี้

…………………………………………………………………………………………………………………………………………

เลือกเอาว่าจะเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา หรือส่วนหนึ่งของทางออก

ผมคิดว่า นอกจากจะดีใจที่ได้มาเป็นเพื่อนใหม่ในรั้วเหลืองแดงแล้ว ในอีกด้านหนึ่งคงเป็นความหนักใจไม่น้อยสำหรับเพื่อนใหม่ที่ต้องตระหนักว่ารั้งเหลืองแดง มิใช่เป็นเพียงมหาวิทยาลัยที่จัดการเรียนการสอนเท่านั้น แต่เป็นสถาบันการศึกษาที่ผ่านร้อนหนาวกับเหตุการณ์บ้านเมืองมาอย่างต่อเนื่อง ผู้นำประเทศ ผู้นำทางการเมืองและผู้นำทางสังคมของประเทศนี้ล้วนก้าวผ่านรั้วเหลืองแดงไม่ใช่น้อย นั่นหมายถึงว่าในฐานะนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คุณจึงถูกคาดหวังอย่างเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องมีส่วนร่วมทางการบ้านการเมือง รวมถึงมีทัศนะในงานพัฒนาสังคมที่น่านับถือ

ความสูญเสียมหาศาลของประเทศเมื่อวันที่  19-20 พฤษภาคม คงผ่านสายตาทุกท่านมาไม่น้อย  ซากเศษที่ถูกเผาด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้น ชิงชัง รอยแผลของสังคม และความบาดหมางของจิตใจ ได้ถ่างให้ทุกคนต้องตระหนักถึงความจริงที่สำคัญของสังคม  พ้นไปจากเหตุผลของการแย่งชิงอำนาจของนักเลือกตั้ง  ความเป็นจริงของสังคมที่หยั่งรากลึก ก็คือ ความไม่เท่าเทียมกันทางสังคม ช่องว่างรายได้ระหว่างของคนรวยกับคนจน  เรื่อง 2 มาตรฐาน และการมีส่วนร่วมทางการเมือง…….เหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นข้อเท็จจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้

สิ่งที่ผมต้องการให้เราตระหนัก ก็คือ มหาวิทยาลัยและนักศึกษา ก็เป็นส่วนหนึ่งของความไม่เท่าเทียมกัน เพราะ การศึกษา คือ ประตูบานหลักที่จะเปิดให้คุณได้มีส่วนร่วมในสังคมอย่างเท่าเทียม …แต่น่าเสียดายที่ประตูบานนี้กลับแง้มไว้อย่างแคบๆ ซึ่งมีคนเพียงน้อยนิดที่จะมีโอกาสก้าวเข้ามา

หากนับเอาประชากรไทยที่อายุราว 17-18 ปี น่าจะมีประมาณสัก 3-4 ล้านคน ในจำนวนนี้มีเพียง 6 หมื่นคนเท่านั้นที่ก้าวผ่านประตูแคบๆ มาเรียนในมหาวิทยาลัยได้ และมีเพียง 0.1% เท่านั้นที่เข้ามาเรียนในรั้วเหลือแดงแห่งนี้ ที่เหลือเรียนรู้โลกกว้างจากการเป็นเกษตรกร ชาวนา คนงานในโรงงานอุตสาหกรรม ขับTaxi ขนยา รวมไปถึง ขายตัว …..อาชีพเหล่านี้ล้วนแล้วแต่ไม่สามารถหาความมั่นคงใดๆ ได้ ซ้ำยังเป็นอาชีพที่ถูกเอารัดเอาเปรียบเสมอ

4 ปีในมหาวิทยาลัย คนจำนวน 6 หมื่นนี้ เอาเปรียบเพื่อนพ้องในรุ่นราวคราวเดียวกันอยู่ไม่น้อย ตัวเลข 5 หมื่นบาท คือ ค่าเฉลี่ยที่รัฐต้องใช้เงินภาษีอุดหนุนให้นักศึกษาแต่ละคนได้เรียนในมหาวิทยาลัย แต่เมื่อเรียนจบ หลายคนกลับใช้โอกาสที่ดีกว่านี้กอบโกย หาประโยชน์ เอารัดเอาเปรียบคนอื่น และเอาเปรียบสังคมอย่างไม่รู้จักจบจักสิ้น…นั่นเองที่ผมอยากให้เราตระหนักว่า มหาวิทยาลัยและพวกเรา ก็เป็นส่วนหนึ่งของความเอารัดเอาเปรียบ เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้สังคมมีความไม่เท่าเทียมกันด้วย

หากถามว่าในความไม่เท่าเทียมกันนี้ ในฐานะนักศึกษาเราทำอะไรได้บ้าง ….สั้น ง่าย ตรงไปตรงมา…..ผมอยากเรียกร้องให้เพื่อนใหม่ทุกคน ใช้ทุกโอกาสที่อยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย คืนทุนให้แก่สังคม ให้แก่ส่วนรวม คืนกำไรผ่านการทำงานเพื่อสังคม ร่วมงานอาสาสมัคร  ทำงานที่ก่อประโยชน์แก่คนส่วนใหญ่ งานที่จะช่วยลดภาระภาษีให้แก่พ่อแม่พี่น้อง งานที่จะช่วยบ่มเพาะจิตใจแห่งความกรุณา จิตใจที่อยู่พ้นการเอาเปรียบ จิตใจแห่งการรับใช้มวลชน ผู้ยากไร้ ผู้ถูกเอารัดเอาเปรียบ

จิตวิญญาณของธรรมศาสตร์ ไม่เคยบังคับเราว่าต้องทำเรื่องเหล่านี้ เพื่อนใหม่ได้สิทธิ ได้เสรีภาพที่จะเลือกเอาเองว่าจะวางชีวิตและหัวใจของตนไว้เป็นส่วนหนึ่งของปัญหา หรือเป็นส่วนหนึ่งของทางออก และอย่างที่ผมบอก ดินแห่งเสรีภาพในรั้วเหลืองแดงนี้ มิใข่เป็นเพียงสถานที่เรียนที่สอนหนังสือเท่านั้น …..

บุญรักษาครับ

Advertisements
 
2 ความเห็น

Posted by บน มิถุนายน 2, 2010 in Uncategorized

 

ป้ายกำกับ: ,

2 responses to “ต้อนรับ เพื่อนใหม่

  1. Khun T

    มิถุนายน 4, 2010 at 11:27 pm

    ฉันรักธรรมศาสตร์ เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันรักประชาชน

     
  2. ฟองจันทร์

    พฤษภาคม 27, 2011 at 2:33 pm

    ถ้าใช้โอกาสในการรับเพื่อนใหม่ไปร่วมงานอาสาสมัคร จะสามารถทดแทนจิตวิญาณธรรมศาสตร์ได้ไหม หรือคนที่ไปรับเพื่อนใหม่จะมีจิตวิญญาณมากกว่า และเราต้องส่งคำร้องเพื่อขอซ่อมแซมจิตวิญญาณภายหลัง…

     

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: